دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386

امام ايراني

 

 نمي دونم چرا ميگن كه  يا امام رضاي غريب؟! در صورتي من فكر ميكنم كه تنها امامي شيعه است كه تو وطن خودش و بين هموطناش دفن شده.

غربت امامان بقيع و يا مظلوميت حرمين امامان توي عراق كه هر روز يه بمب اين ور و اون ورش منفجر ميشه و لي همه ايراني هاي مسلمان حتي به خودشون اجازه نميدن كه لباس كثيف وارد حرم شريف امام رضا بشن. و تنها امام رضاست كه محبوبيتي شگرف در نزد ايراني ها داره هرچند به مدد مجلس راست پنجم  تعطيلي تولدشون تبديل به تعطيلي روز شهادتشون شد.

اين ها همه بهانه اي براي تبريك ميلاد با سعادت تنها امام ايراني بود و از دوست مشهدي عزيزم مهشید التماس دعا دارم.

ياد يه خاطره هم افتادم وقتي پارسال بعد از مدتها به زيارت رفتم توي صحن حرم از يكي از خدام پرسيدم : مي بخشيد اين ناودان طلا كجاست؟؟ خادم بنده خدا يه نگاهي به من كرد و خنديد و كلي بعدش با هم صحبت كرديم و تو حين همين صحبتها بود كه اشك از چشمهاش جاري شد و  گفت : خوش بحالت! روز بعدش خيلي دنبالش گشتم ولي چون اسمشون رو نميدونستم پيداشون نكردم تا ازش بخاطر حرفهايي كه بهم زد تشكر كنم.

بازهم ميلاد با سعادت امام رضا رو به همه دوستان دكه اي تبريك ميگم و براي همه آرزوي تشرف به حرم شريف امام ايراني رو دارم.

نوشته شده توسط تایماز در 19:49 | | لینک به این مطلب

جمعه هجدهم آبان 1386

13

برام خيلي تقارن اين همه 13 كنار هم جالب بود. 13 هايي كه  بعد ها همه باهم برام خاطره يك عمر رو بجا گذاشتن.

به مناسبت سالگردش بازهم تقارن 13ها رو كنار هم گذاشتم تا به مناسبت اين 13هاي تلخ و شيرين يه جشن توي يادمان خاطراتم داشته باشم.

13 آبان ، ساعت 13 و ميز شماره 13.

نوشته شده توسط تایماز در 18:53 | | لینک به این مطلب