پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386

سربازان ترك و تركمن چاي دوم

 

خبرها سريع  پخش ميشن. "ديدار سران خزر در تهران" شايد اين يكي از مهمترين خبرها بود اما خبرها در ميان مردم به نحو ديگر پخش شدند خبر فروش درياي خزر در مقابل انژري هسته اي كه صد البته حق مسلم ماست و احساس افسوس مردمي تنها گويا براي پر كردن اوقات فراغت چند دقيقه اي اين موضوع را بيان ميكنند. حس ميهن پرستانه ايرانيان رو چه كسي به تاراج برده است؟! چرا مردماني كه ساليانه در تمامي مجالس جشن و عزاداري ائمه (ص) با گذشت 1400 سال از غصب فدك به دست ابوبكر دست به عزاداري و شيون و زاري مي زنند اما حتي ككشان هم نمي گزد كه قسمتي از ايران با وجود قرداد هاي 1921 و1940 كه حاكميت 50% ايران بر خزر را به رسميت مي شناخت فداي مسائل هسته اي كه بازهم صد البته حق مسلم ماست، گرديده است ؟؟؟؟!!!

اما خبر دوم برام خوشايند بود" اجازه پارلمان تركيه به ارتش اين كشور براي حمله به كردستان عراق" هر چند آدم عاقل از شنيدن خبر جنگ خوشحال نمي شه ولي وقتي ياد سياست جاه طلبانه اكراد در غصب سرزمينها ترك ها مي افتم خوشحال مي شم و انگاري خون سردار بزرگ ترك آتيلا و ملكه فقيد آذربايجان تومروس در رگ هام به جوشش مياد. وقتي ياد شبنامه هايي كه اروميه اين جان آذربايجان رو قدس كردستان معرفي مي كنه وقتي ياد شهر هاي مي افتم كه هيچ سكنه اي كردي در آنجا نبود ولي با هجوم اكراد علاوه بر تغيير بافت جمعيتي نام شهر ها نيز تغيير پيدا ميكنه (‌مهاباد = سويوق بلاغ ، تكاب= تيكان تپه ، نقده= سولدوز و ...)هر چند سياست هاي دولت هاي شووينيستي بی تاثير در زمينه نبوده. و وقتي ياد مقرري ماهيانه دولت كردستان عراق و تعيين سهميه 30 هزار نفري براي اكراد ايراني براي مهاجرت به كركوك ( شهر نفت خيز و تركمن نشين عراق) مي افتم و ...

 خوشحال ميشم كه ارتشي هنوز هست كه پاسدار قسمتي از خاك  مردمان ترك باشه.

من مردمان كرد رو دوست دارم ولي من از اكرادي كه مبتلا به پان كرديسم شدن و روياي كردستان آزاد رو در سر مي پرورانند متنفر هستم من از پژاك و پ ك ك متنفر هستم.

شايد بد نباشه يه خاطره از شهروندان تركيه تعريف كنم نوروز 83 يا 84 براي ديدار دوستان دانشجوي خودم به تركيه رفته بودم كه مصادف با تظاهرات اكراد در يكي شهرهاي جنوب شرقي تركيه و آتش زدن پرچم تركيه بود مردم تركيه در يه اقدام خودجوش و ملي و نه دولتي يه روز را به عنوان " عيد پرچم" نام نهاده بودند و در درب تمامي منازل و دفاتر و مغازه ها و فروشگاهها بلااستثناء پرچم تركيه نصب گرديده بود.

حالا ماهم اين كار تو ايران مي كنيم؟! اگر ميكرديم بايد در مقابل توهين بحريني ها به نشان مقدس در ميانه پرچم ايران واكنشي نشان  ميداديم. پس بهتر است براي از دست دادن ملكي خيالي به نام فدك عزاداري كنيم نه خاك فروخته شده و پرچم بي  آبرو گشته ي كه صدها هزار نفر قرباني پاسبانيش شدند.

نوشته شده توسط تایماز در 20:5 | | لینک به این مطلب

چهارشنبه یازدهم مهر 1386

شب قدر و دعا

هميشه برام سوال بوده كه كدوم دعا برآورده ميشه  و كدوم نمي شه؟

هنوز هم نمي دونم جواب اين سوال چيه ، ولي توي مراسم احياي امسال دانشگامون راحترين، ساده ترين و زيباترين تعبير از برآورده شدن حاجت رو شنيدم.

2 شرط وجود داره

 1) از ته دل بخواي     2) از خدا بخواي

اما من مي خوام شرط سومي هم بهش اضافه كنم پس

3) اگه دو شرط اول رعايت كرده باشي اعتقاد راستين داشته باش خدا حتما برآورده اش ميكنه.

شايد من خودم دو شرط اول رو رعايت كردم ولي وقتي به سومي رسيد كم آوردم ...

 

توي اين شبهاي عزيز از همتون التماس دعا دارم.

نوشته شده توسط تایماز در 3:34 | | لینک به این مطلب